|
Mijn
beleving
Voor mij is het steeds weer een uitdaging om mijn fantasie van een bondage
aan te leggen op mijn partner.
De kick die het mij iedere keer geeft als
het gelukt is en hij er zo mooi in hangt zoals ik het graag wilde.
Het kunstwerk, hij die ik kan plagen, sarren,
knijpen, slaan, strelen en verwennen.
Zijn reactie op dit alles maakt het tot 1 geheel en smelten
wij samen. Het intieme gevoel van beleven, ook na een bondage, het stilte
moment, hem bij laten komen van de bondage, het afleggen van de touwen,
als ik kijk in zijn ogen en zie wat het met hem gedaan heeft. Elkaar vertellen
onder het genot van een drankje welke indrukken je hebt opgedaan, wat
deed het met je, wat voelde je tijdens het hangen etc.etc. Prachtige momenten!
 |
Eddy’s beleving Eerst wil ik mijn vrouw hartelijk bedanken omdat zij het initiatief
heeft genomen om zich te verdiepen in Bondages. Haar enthousiasme kwam
voort na het zien van een bondageshow op de SM
Party van Mrs. Manita op de showboat.
Daarna heeft zij een workshop gevolgd.
Met dit kleine stukje vooraf wil ik aangeven dat door haar inspiratie
en gedrevenheid ik nu zo goed in mijn vel zit. Zodra het eerste touw mijn
huid raakt begint het al te kriebelen en begint de concentratie, ademhaling,
bloedsomloop. Binnen 2 minuten in een suspension krijg ik al het gevoel
dat ik vlieg. Alle extra’s zoals zwepen, klemmen, en vooral naalden, scarfen
en het strelen van haar zachte hand geven het een extra dimensie. Het
tunnelgevoel noem ik het.
Ik kan op een goede dag 20 a 25 minuten hangen. Als mijn voeten de grond
weer raken duurt het een paar minuten voordat ik weer aanspreekbaar ben.
Het moment waarop mijn vrouw de touwen losmaakt sta ik heerlijk te gapen
en kom langzaam tot mijzelf en bedenk hoe dankbaar en trots ik ben op
haar en wat voor vreselijke bofkont ik ben.
|
 |
 |
Het geeft mij een gevoel dat ik vlieg.
Het gevoel van tijd verdwijnt.
Geen idee hoe lang ik al vlieg. |
|
Ik barst van de energie.
Ik heb zin om de trap op en af te rennen. |
|
Feestje
Een tijdje geleden hebben wij bij ons thuis een SM
fetish feestje gegeven . Wij vonden het leuk om onze vrienden uit te nodigen
in en buiten de SM scène die een warm plaatsje in ons hart hebben. Het weer
zat mee dus we konden in het begin van de avond heerlijk buiten zitten en
kennis met elkaar maken. Meesteres Madieanne had voor deze avond rubberen
kleding meegenomen die wij voor een zacht prijsje konden kopen. Er was
zoveel dat je de bomen door het bos niet kon zien. Helaas zat er voor mij
niets tussen maar Disco en Doxy zijn wel geslaagd. Voor hen was het trouwens
helemaal een super avond omdat ze nog niet veel ervaring hadden en zij op
deze avond een stapje verder kwamen. Doxy kreeg van mij enige aanwijzingen
hoe ze het beste de zweep kon hanteren op haar Disco en Disco werd later
flink onder handen genomen door Meesteres Manita en daar heeft hij van
genoten!
Meesteres Madieanne heeft ons die avond laten zien hoe
zij haar man verpakt. Zij doet dat op verschillende manieren, met rubberen
kleding, folie, tape, verband.Het is de bedoeling van dit spel om je
volledig af te sluiten van de buitenwereld. Ook Breath_control krijgt in dit
spel een plaats. Deze keer was het leren pak aan de beurt. Het pak is
loodzwaar. Als mijn geheugen me niet in de steek laat weegt het pak tussen
de 15 en 20 kg. Dat moet hij dus een poosje dragen op deze avond. Vergis
je niet, want je moet er een goede conditie voor hebben. Niet te vergeten de
ademcontrole! Het lijkt eenvoudig maar dat is het niet. Eddy had voor deze
avond heerlijk salades gemaakt waar iedereen van kon smullen. De wijn was
ook niet te versmaden. Prima keuze Ed! De tijd vloog om en om 4 uur was het
feest voorbij. Meesteres Madieanne en haar man bleven slapen. De volgende
ochtend waren Eddy en ik om 8 uur al opgestaan en zijn meteen aan de afwas
en het poetsen geslagen.Tja,dat is het nadeel van een feestje thuis geven.
Na een paar uurtjes was alles spic & span en tegen lunchtijd kwamen onze
logees uitgeslapen naar beneden en hebben we gezellig geluncht in onze tuin
met een heerlijk zonnetje erbij. De lunch liep uit tot 17.00 en toen hadden
we toch echt de pijp leeg. We zijn meteen ons bed ingedoken. Mmmmmm lekker
bedje aaarghh, agggrrrrrrh, snurk.
|

|
| Dagboek van S 5
Februari 2006 
|
Ik ben slim. Ik ben jong. Ik ben veelzijdig. Ik durf.
Niets staat mij in de weg om ‘succesvol’ te worden. Ik heb mij aan mijn
Meester toegewijd.
Hij daagt me uit, vangt me op, maakt me kwaad, maakt me
vrolijk, begrijpt, zeurt, doet niets goed en kan niets fout doen. Hij zit in
mijn hoofd en lijf. Hij raakt me op tot dusver onbekende plaatsen. Mijn lijf
is zijn lijf.
Het vergt jezelf aan de kant kunnen zetten. Terwijl
alles in je schreeuwt om voor jezelf op te komen. Gedachten razen rond en er
zijn honderden excuses om het niet te doen. En iedereen zal ze terecht
vinden, behalve de Meester. Want excuses en gedachten zetten je vast. En wie
vast zit, raakt gefrustreerd, wordt ongelukkig, depressief, agressief en/of
ziek. En als je de gedachten enigszins opzij kunt zetten, komt alles wat
zich in al die jaren in je lijf heeft vastgezet. Hij heeft gelijk.
|
|
2005
Een experiment met touwen. De allereerste keer dat ik
vastgebonden werd voelde ik me sterk, onoverwinnelijk en trots. De tweede
keer klein, bang, aangevallen, radeloos. Meester legde na afloop zijn warme
hand op mijn buik en een intense huilbui was het gevolg. Het trok door mijn
hele lijf. Diepgewortelde angst kwam er uit. Oer-emoties. We schrokken en
spraken er drie dagen niet over. Ik sloeg dicht. Een half jaar lang wilde ik
niets van vastbinden weten.
Maar dit maakte duidelijk wat Meester en slavin zijn
betekende. Dat het meer kan zijn dan een spelletje. Dat het diep kan raken.
Dat het de Meester en de slaaf op diep niveau bind. Dat het scherpte, zorg
en verantwoordelijkheid vraagt van de Meester en overgave, vertrouwen en
openheid van de sub. Niet alleen tijdens een sessie, maar ook ervoor en
erna. Dat je het dag en nacht met je mee draagt. Dat er geen weg meer terug
is.
Een heftige tijd van intieme momenten en heftige
ruzies. Van vastberadenheid en grote twijfels. Van weglopen en weer
terugkomen. Van ijzige stiltes en lange gesprekken. Van geile gepassioneerde
seks tot een streling die al te zeer doet.
2006
De heftige storm is gaan liggen. Rust in de hoofden.
Tijdens seks geen huilbuien meer maar een lachkick. Meester/slaaf zit nog in
ons lijf. Ik wil nagels over mijn lijf. Van top tot teen. Rillingen,
kippenvel en gloeiende huid.
Tijd om het touw weer op te pakken. Een workshop, op
een maandagmiddag, even tussendoor. Stoer stap ik in de auto. Ik heb er zin
in en ben nieuwsgierig. Anderhalf uur rijden. Okay, ik ben wel een beetje
zenuwachtig... Wat gaat er gebeuren?
Het is hartstikke leuk. Meer als een les, dan als een
sessie. Ontspannen, helder, vriendelijk, zonder overdreven ‘gezelligheid’
(Mensen in clubs lijken vaak de neiging te hebben het ‘gezellig’ te maken:
veel grapjes, luid praten, doen alsof er niks aan de hand is. Waardoor seks
voor mij iets plats wordt. Biertje, praten, effe neuken, sigaretje...
Terwijl het zo intens kan zijn., waarbij lichaam en geest volledig
ondergedompeld raken in genot. Misschien eens een stilteavond organiseren?)
Het is mooi. Mooier dan ik had verwacht. De
concentratie is hoog. Ik ben nog niet zo getraind en krijg een
zweetuitbraak. Ik moet gaan zitten. Tot twee keer toe. Weer een kleine grens
aangeraakt? Ik ga blij naar huis. Aan de slag met gekocht henneptouw wassen
en verven. Meester oefent knopen. Ik ben blij. Ik wil vastgebonden worden.
Het is een fysieke en geestelijke uitdaging. Een meditatie, maar dan zonder
de vrijheid om op te staan en weg te lopen. Ik weet dat ik vast zit, en er
ook echt niet uit kan... Oke,.. dit is overgave, dit is vertrouwen... Rustig
blijven ademen, opletten, genieten. Meester zorgt voor me. En straks zorg ik
weer voor hem. Ik droog hem af. Breng hem koffie. Knip zijn nagels. Ik ben
van hem. En we zijn pas net begonnen...

|
Rozenceremonie van Grandmaster X
en zijn slavin S
|
|